Από τα παιδικά σύμπαντα στα social media.
Inside the Forge – Οι δημιουργοί πίσω από την οθόνη
Υπάρχουν creators που κυνηγούν τον αλγόριθμο και υπάρχουν κι εκείνοι που μοιάζουν να λειτουργούν σχεδόν έξω από αυτόν. Άνθρωποι που δεν μπήκαν ποτέ πραγματικά στη λογική του “πώς θα πετύχει το βίντεο”, γιατί από την αρχή τους ενδιέφερε περισσότερο κάτι άλλο…η ίδια η ανάγκη να δημιουργούν.
Η σειρά Inside the Forge του PixelForgeGR συνεχίζει να εξερευνά αυτές τις διαδρομές. Όχι μέσα από αριθμούς, views και στατιστικά, αλλά μέσα από ανθρώπους που κουβαλούν μια συγκεκριμένη ματιά για το internet, το gaming και τη δημιουργία.
Σήμερα φιλοξενούμε τον Θείο Άγγελο. Έναν creator που δεν αντιμετώπισε ποτέ πραγματικά το internet σαν “καριέρα”, αλλά περισσότερο σαν μια φυσική προέκταση της φαντασίας και του τρόπου που έβλεπε τον κόσμο από παιδί.
Για εκείνον, η ανάγκη για δημιουργία δεν ξεκίνησε όταν άνοιξε κάμερα ή όταν ανέβασε το πρώτο του βίντεο. Πιστεύει πως οι περισσότεροι άνθρωποι που ασχολούνται με content δημιουργούσαν πάντα πράγματα μέσα στο κεφάλι τους, πολύ πριν αποκτήσουν πλατφόρμα για να τα δείξουν δημόσια. Από τότε που θυμάται τον εαυτό του, έφτιαχνε ολόκληρα σύμπαντα και εναλλακτικές πραγματικότητες μέσα από τη φαντασία του.
Ίσως γι’ αυτό και όταν μπήκε τελικά στα social media, δεν το αντιμετώπισε σαν κάποια κοσμοϊστορική απόφαση. Όπως λέει και ο ίδιος, απλώς κατάλαβε πως το να δημιουργεί δημόσια «δεν θα αλλάξει το ρου της ιστορίας του κόσμου». Παραμένει, όπως περιγράφει με χιούμορ, «ένας τύπος που κάνει βιντεάκια στο ίντερνετ», αλλά πάντα με τη δική του προσωπική ματιά. Μια ματιά που θεωρεί σημαντικό να παραμένει αυθεντική και όχι αντιγραφή κάποιου άλλου.
Αυτή η οπτική φαίνεται έντονα και στον τρόπο που βλέπει τη σύγχρονη geek κουλτούρα. Για εκείνον, η μετάβαση του gaming και των geek franchises από niche χόμπι σε mainstream φαινόμενο δεν είναι καθόλου περίεργη. Αντιθέτως, τη θεωρεί απολύτως φυσιολογική μέσα σε μια κοινωνία που γίνεται όλο και πιο γρήγορη και εξαντλητική.
Μέσα σε αυτή την πίεση, ο κόσμος αναζητά πράγματα γνώριμα. Μικρές υπενθυμίσεις μιας πιο ασφαλούς και απλής εποχής. Μερικές φορές μπορεί να είναι ένα πρόσωπο. Άλλες φορές ένα μέρος. Ή ακόμα και ένα μικρό αντικείμενο, όπως ένα μπρελόκ ενός παιδικού ήρωα που κουβαλά μαζί του μια αίσθηση παρηγοριάς.
Παράλληλα, ο ίδιος δεν πιστεύει καθόλου στη λογική της “συνταγής επιτυχίας” για το internet. Για εκείνον, δεν υπάρχει κάποιο μυστικό που εγγυάται ότι κάποιος θα πετύχει. Οι προβολές δεν ήταν ποτέ ο λόγος που συνέχισε να δημιουργεί. Όπως εξηγεί, φυσικά και τα views είναι ευχάριστα, όμως ο πραγματικός “άθλος” ήταν πάντα να ολοκληρωθεί και να ανέβει το ίδιο το βίντεο.
Ίσως γι’ αυτό πιστεύει ότι ένας creator χρειάζεται να είναι και λίγο «αχάμπαρος». Να μην εγκλωβίζεται συνεχώς στους αριθμούς και στην αποδοχή. Γιατί όταν το internet μετατρέπεται αποκλειστικά σε validation, χάνεται εύκολα η ουσία της δημιουργίας.
Το content του, άλλωστε, βασίζεται έντονα στις περσόνες και στις ανθρώπινες συμπεριφορές που συναντάμε καθημερινά γύρω μας. Χαρακτήρες που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, κάνουν καταστροφικές επιλογές και μετά βαφτίζουν τα αποτελέσματα “ατυχία” και ίσως ακριβώς επειδή όλοι έχουμε γνωρίσει τέτοιους ανθρώπους, το κοινό συνδέεται τόσο εύκολα με αυτό που δημιουργεί.
Υπήρξε όμως και μια στιγμή που άλλαξε ριζικά τον τρόπο που έβλεπε όλο αυτό. Περίπου ενάμιση χρόνο μετά την ενασχόλησή του με το YouTube, συνειδητοποίησε ότι δύσκολα θα μπορούσε να βιοποριστεί από gaming content. Είδε creators να αγοράζουν κονσόλες, παιχνίδια και εξοπλισμό, να αφιερώνουν αμέτρητες ώρες σε reviews και βίντεο, ουσιαστικά προσφέροντας δωρεάν διαφήμιση σε τεράστιες εταιρείες χωρίς κανένα πραγματικό feedback πίσω.
Τότε ήταν που, όπως λέει χαρακτηριστικά, αποφάσισε να «γίνει χορηγός του εαυτού του».
Δεν πρόκειται για πικρία. Περισσότερο μοιάζει με αποδοχή του πώς λειτουργεί το internet και η βιομηχανία γύρω από αυτό. Μια αποδοχή που τον βοήθησε να συνεχίσει χωρίς αυταπάτες.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως θεωρεί εύκολη τη διατήρηση της συνέπειας. Για εκείνον, το να ξεκινήσεις content και το να παραμείνεις συνεπής είναι εξίσου δύσκολα. Παρομοιάζει τη διαδικασία με τη γυμναστική. Στην αρχή μπορείς να “τρέξεις” ελάχιστα, όμως όσο συνεχίζεις, χτίζεις αντοχή και ρυθμό.
Το πραγματικά δύσκολο, όμως, είναι κάτι άλλο. Να έχεις πράγματα να πεις και εκεί θεωρεί πως πολλοί creators χάνονται μέσα στη “μαύρη τρύπα” της συνεχούς επικαιρότητας. Σχολιάζουν τα πάντα, αποκτούν σταδιακά την αίσθηση πως πρέπει να έχουν άποψη για όλα και τελικά εγκλωβίζονται σε έναν ατελείωτο κύκλο content χωρίς πραγματική ταυτότητα.
Ακόμα και η σχέση του με την αρνητική κριτική μοιάζει διαφορετική από αυτή που συνήθως βλέπουμε online. Όπως λέει με χιούμορ, ίσως η “υπερδύναμή” του είναι ότι πολλές φορές δεν καταλαβαίνει καν ότι κάποιος προσπαθεί να τον προσβάλει. Όταν δεν δίνεις την αντίδραση που περιμένει το internet, πολλές φορές το internet απλώς σταματά να ασχολείται μαζί σου.
Πίσω από όλο αυτό, πάντως, υπάρχουν ξεκάθαρες επιρροές. Οι χαρακτήρες που τον σημάδεψαν δεν ήταν απαραίτητα οι πιο “cool”, αλλά εκείνοι που είχαν αίσθηση δικαιοσύνης, αρχές και ήθος. Ήρωες που θα μπορούσαν εύκολα να γίνουν οι “κακοί”, αλλά επέλεξαν συνειδητά να παραμείνουν καλοί. Χαρακτήρες όπως ο Batman, αλλά και πολλές ακόμα φιγούρες της παιδικής του ηλικίας.
Ίσως γι’ αυτό και η σχέση του με το σύγχρονο gaming είναι πλέον αρκετά πιο περίπλοκη. Παραδέχεται πως αυτή την περίοδο δεν αισθάνεται ιδιαίτερο ενθουσιασμό για τα νέα παιχνίδια. Από τη μία η έλλειψη χρόνου, από την άλλη η συνεχής κυκλοφορία ημιτελών τίτλων που υπόσχονται ότι “θα φτιαχτούν αργότερα”, αλλά και το γεγονός πως μετά από χιλιάδες ώρες gaming είναι πλέον δύσκολο να εντυπωσιαστεί πραγματικά.
Παρόλα αυτά, εξακολουθούν να υπάρχουν μικρές στιγμές που ξυπνούν ξανά αυτό το συναίσθημα. Όπως όταν ανακαλύπτει φιγούρες από παλιές ταινίες και σειρές που δεν είχε ξαναδεί ποτέ ή όταν ένα παιχνίδι καταφέρνει επιτέλους να τον απορροφήσει ολοκληρωτικά, όπως συνέβη πρόσφατα με το Death Stranding 2.
Ίσως τελικά αυτό να είναι και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο σε ανθρώπους σαν τον Θείο Άγγελο. Δεν μοιάζουν να δημιουργούν επειδή πιστεύουν ότι θα “νικήσουν” το internet. Δημιουργούν γιατί αυτή ήταν πάντα η φυσική τους κατάσταση.
Όχι επειδή το απαιτεί ο αλγόριθμος.
Όχι επειδή πρέπει να κυνηγήσουν views.
Αλλά επειδή κάπου μέσα τους εξακολουθούν να υπάρχουν εκείνα τα παιδιά που κάποτε έφτιαχναν ολόκληρα σύμπαντα μέσα στο κεφάλι τους.
Κάθε δημιουργός έχει τη δική του ιστορία και τη δική του διαδρομή.
Μέσα από τη σειρά Inside the Forge, το PixelForgeGR συνεχίζει να φωτίζει αυτές τις ιστορίες, που δεν αφορούν μόνο το gaming, αλλά τους ανθρώπους πίσω από αυτό.
Ραντεβού στο επόμενο Inside the Forge.
Απάντηση