Μία co–op εμπειρία που μένει μαζί σου.
Σε ένα κόσμο όπου κυκλοφορούν τόσα πολλά co-op παιχνίδια, το Big Walk μας θυμίζει τι είναι αυτό που έχει πραγματικά αξία. Το Big Walk είναι ένα open world co-op puzzle game, δημιουργημένο από την ομάδα της House House η οποία είχε φτιάξει και το viral Untitled Goose Game. Στο παιχνίδι λοιπόν, βρίσκεσαι σε ένα νησί το οποίο περιέχει διάφορους πύργους. Οι πύργοι αυτοί έχουν από ένα κλειδί ο καθένας, για να πάρεις το κλειδί όμως, πρέπει να μαζέψεις κάποιες κόκκινες “κολοκύθες”. Ποια είναι η πραγματική ονομασία δεν μάθαμε ποτέ, αλλά τις ονομάσαμε έτσι γιατί πραγματικά μοιάζουν με κολοκύθες. Τις κολοκύθες αυτές τις μαζεύεις λύνοντας puzzle τα οποία τα βρίσκεις κάνοντας βόλτες στον κόσμο με την παρέα σου. Και κάπου εδώ είναι που το παιχνίδι βάζει τις δικές του νότες και ξεχωρίζει.
Τι είναι αυτό που το κάνει να ξεχωρίζει λοιπόν; Είναι οι χαριτωμένοι χαρακτήρες και μουσική του; Είναι το proximity chat; Είναι τα puzzles τα ίδια; Όχι, αλλά είναι το μαγικό στοιχείο που τα συνδέει όλα αυτά, και αυτό είναι η συνεννόηση. Μπορεί να ακούγεται κουλό, το ξέρω, αλλά είναι ο κοινός παρονομαστής που κάνει το παιχνίδι να ξεχωρίζει από ένα απλό co-op puzzle game, σε κάτι διαφορετικό.
Τι εννοώ, όλα τα puzzle είναι φτιαγμένα ούτως ώστε να συνεργαστείς με την παρεούλα σου και να το λύσετε με τους ξεκάθαρους και ελάχιστους μηχανισμούς του. Είτε μιλώντας, είτε κουνώντας τα χεράκια του χαρακτήρα σου, είτε ακόμα χρησιμοποιώντας διάφορα αντικείμενα που βρίσκεις στον κόσμο εξερευνώντας. Και εδώ είναι που έρχεται ο κοινός παρονομαστής μας. Το κάθε puzzle, έχει το δικό του εμπόδιο και το δικό του τρόπο να το λύσεις, αφήνοντας εσένα και τους φίλους σου να βγάλετε άκρη και να συνεννοηθείτε με το τι γίνεται και πως θα προχωρήσετε. Σε άλλα puzzles δεν μπορείς να ακούσεις τον συμπαίχτη σου, σε άλλα βλέπετε διαφορετικά πράγματα ο καθένας και πολλά παραπάνω.
Η όλη εμπειρία αυτή και το χάος που μπορεί να προκληθεί από την συνεννόηση, ή μάλλον την έλλειψη της, είναι πραγματικά ξεκαρδιστική. Όμως το πόσο όμορφο είναι όταν το λύνεις το κάθε puzzle, είναι απίστευτα ικανοποιητικό και φαίνεται όλο και περισσότερο η ομορφιά της ομιλίας και το να βγάζεις άκρη μέσα από το χάος με τους φίλους σου.
Γενικά σε όλο το παιχνίδι δεν έχουμε ιδέα γιατί κάνουμε ότι κάνουμε, που πηγαίνουμε και ποιος ο “σκοπός” μας, ωστόσο σε κρατάει να θες να το ψάξεις όλο και περισσότερο μέχρι το τέλος του, το οποίο πέρα από τις τελευταίες του ώρες που είναι απίστευτες και τολμώ να πω η καλύτερη co–op εμπειρία που είχα ποτέ, είναι τέρμα συναισθηματικό και σου θυμίζει τι είναι αυτό που έχει πραγματικά αξία, και δεν είναι ο προορισμός, αλλά το ταξίδι.
Το playthrough μας κράτησε περίπου δώδεκα ώρες και παίζαμε εννιά άτομα ταυτόχρονα. Το παίξαμε στο PC(Steam), όπου πέρα από ένα crash που είχα σαν host του lobby, δεν είχαμε κανένα άλλο θέμα.
Συμπέρασμα:
Το Big Walk δεν έχει κάποιο σενάριο, αλλά μέσα από το ταξίδι αυτό, η κάθε παρέα λέει την δική της ιστορία, κάνοντας τον μεγάλο αυτόν περίπατο να μένει μαζί σου για αρκετό καιρό αφού το τελειώσεις, με ένα τέλος όπου με πολύ απλό τρόπο, σε βαράει στα συναισθήματα. Πολλές φορές δεν είναι το παιχνίδι που μας μένει, αλλά οι αναμνήσεις που δημιουργούμε με εκείνο. Το προτείνω ανεπιφύλακτα.
Αφήστε μια απάντηση