Η ανακοίνωση της Sony ότι από το 2028 τα νέα παιχνίδια του PlayStation θα κυκλοφορούν αποκλειστικά σε ψηφιακή μορφή δεν ήταν για μένα απλώς ακόμη μία εταιρική απόφαση. Ήταν μία είδηση που με έκανε να σταματήσω για λίγο και να σκεφτώ.
Για πολλούς, ένας δίσκος είναι απλώς ένα μέσο αποθήκευσης. Ένα κομμάτι πλαστικό που μπαίνει στην κονσόλα και ξεκινά το παιχνίδι. Για εμένα όμως και πιστεύω για χιλιάδες ακόμη gamers, δεν ήταν ποτέ μόνο αυτό.
Ήταν η διαδρομή μέχρι το κατάστημα, η αγωνία της ημέρας κυκλοφορίας, το ξετύλιγμα της ζελατίνας, η μυρωδιά του καινούργιου κουτιού, το εξώφυλλο, το manual στις παλιότερες εποχές, η θέση του στη βιβλιοθήκη δίπλα στα υπόλοιπα παιχνίδια. Ήταν μια ανάμνηση. Κάθε παιχνίδι στη συλλογή μου θυμίζει μια διαφορετική περίοδο της ζωής μου, τις οικονομίες που έκανα, την ανυπομονησία να ξεκινήσει μια νέα περιπέτεια.
Δεν φοβάμαι το digital. Άλλωστε όλοι μας έχουμε αγοράσει ψηφιακά παιχνίδια. Έχω κι εγώ εκατοντάδες ώρες στο Steam και στο PlayStation Store. Το digital προσφέρει ευκολία, ταχύτητα και πολλές φορές καλύτερες προσφορές.
Αυτό που με στεναχωρεί είναι ότι πλέον δεν θα υπάρχει επιλογή. Η φυσική έκδοση δεν ήταν απλώς ένας διαφορετικός τρόπος αγοράς. Ήταν η δυνατότητα να έχεις κάτι πραγματικά δικό σου. Να το δανείσεις, να το ανταλλάξεις, να το πουλήσεις να το κρατήσεις στη συλλογή σου ακόμη και μετά από είκοσι χρόνια και όταν το κοιτάζεις να σου θυμίζει όλες τις στιγμές που έζησες μαζί του. Από τη στιγμή που αυτό καταργείται, ένα ολόκληρο κομμάτι αυτής της κουλτούρας περνά οριστικά στην ιστορία.
Θα συνεχίσω να παίζω; Φυσικά. Το gaming δεν είναι ο δίσκος. Είναι οι ιστορίες, οι φίλοι, οι αναμνήσεις και οι στιγμές που μας προσφέρει. Θα προσαρμοστώ, όπως θα προσαρμοστούν οι περισσότεροι από εμάς, γιατί αυτή είναι η φυσική εξέλιξη της τεχνολογίας και η πορεία της βιομηχανίας. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε το δικαίωμα να στεναχωριόμαστε.
Δεν θα μου λείψει ο δίσκος. Θα μου λείψει το συναίσθημα που τον συνόδευε. Για εμάς, το παιχνίδι δεν ξεκινούσε όταν άνοιγε η κονσόλα. Ξεκινούσε από τη στιγμή που κρατούσαμε το κουτί στα χέρια μας.
Με την κατάργηση των φυσικών εκδόσεων δεν χάνεται μόνο ένας τρόπος να αγοράζουμε παιχνίδια. Χάνεται ένα κομμάτι από όλους εμάς που μεγαλώσαμε με αυτά. Ένα κομμάτι της παιδικής μας ηλικίας, των αναμνήσεών μας και του τρόπου που μάθαμε να αγαπάμε το gaming.
Απάντηση