Μερικές φορές οι πιο δυνατές gaming αναμνήσεις δεν ξεκινούν από κονσόλες, αλλά από εκείνους τους παλιούς υπολογιστές που έμοιαζαν σχεδόν μαγικοί για την εποχή τους.
Το Memory Card συνεχίζει να συλλέγει ιστορίες από ανθρώπους που θυμούνται ακόμα εκείνη την πρώτη σπίθα που τους έφερε πιο κοντά στο gaming και την τεχνολογία.
Για τον Γιώργο, όλα ξεκίνησαν περίπου το 1986, σε ηλικία μόλις έξι ετών, όταν ο πατέρας του έφερε στο σπίτι έναν Sinclair QL. Έναν υπολογιστή που για τα δεδομένα της εποχής έμοιαζε σχεδόν με κάτι βγαλμένο από το μέλλον.
Πληκτρολόγιο και κεντρική μονάδα μαζί, μικρά κασετάκια για αποθήκευση και μια οθόνη σε αποχρώσεις μαύρου και κίτρινου…κι όμως, μέσα από αυτή την απλότητα γεννήθηκε κάτι πολύ μεγαλύτερο.
Ο πατέρας του είχε δημιουργήσει τρία μικρά παιχνίδια. Μια κρεμάλα, ένα παιχνίδι τύπου Arkanoid και ένα ακόμα όπου μια μικρή τελίτσα χτυπούσε συνεχώς πάνω στην οθόνη, ενώ ο παίκτης τοποθετούσε εμπόδια για να αλλάζει την πορεία της.
Δεν ήταν απλώς παιχνίδια, ήταν η πρώτη επαφή με τη δημιουργία. Λίγο αργότερα, άρχισε να πειράζει τα ίδια τα προγράμματα, να αλλάζει επίπεδα, να δοκιμάζει νέες ιδέες και τελικά να δημιουργεί ακόμα και προγράμματα με μαθηματικές εξισώσεις.
Σε μια εποχή όπου οι περισσότεροι απλώς έπαιζαν, εκείνος ανακάλυπτε πως οι υπολογιστές μπορούσαν να γίνουν κάτι περισσότερο από διασκέδαση. Μπορούσαν να γίνουν εργαλείο φαντασίας.
Ακόμα και όταν μπήκε αργότερα στη ζωή του το Atari, η δημιουργία παρέμεινε κομμάτι της εμπειρίας.
Ίσως τελικά αυτό να ήταν το πραγματικό “μαγικό” στοιχείο εκείνης της εποχής. Ότι τα videogames και οι υπολογιστές δεν έμοιαζαν μόνο με παιχνίδια, αλλά με κόσμους που περίμεναν να τους ανακαλύψεις και να τους αλλάξεις μόνος σου.
Γιατί πριν από τα updates, τα online modes και τα modern engines, υπήρχαν παιδιά που μάθαιναν να δημιουργούν μέσα από λίγες γραμμές κώδικα και μια οθόνη με μαύρο και κίτρινο χρώμα.
Απάντηση